Astronomia

„Świat — pisze Kosma — jest to coś w rodzaju wielkiej i podłużnej skrzyni. Na dnie jej żyją ludzie, nad nimi znajduje się sklepienie niebieskie, Słońce, Księżyc i gwiazdy. Ciała te są wprawione w ruch przez aniołów i obracają się dokoła Ziemi. Na noc aniołowie na rozkaz Boga spychają Słońce za wysoką górę, na dzień postępują tak samo z Księżycem. Dzieła uczonych greckich idą stopniowo w zapomnienie. Jeśli się gdzieś pojawią, są niszczone przez władze kościelne jako bezbożne i szkodliwe. W średniowieczu zrodził się swoisty pogląd na wielkość i budowę świata. Był to świat miniaturowej wielkości wyimaginowanej w religijnej ekstazie przez rozmodlonego mnicha. Ziemia przedstawiała się jako płaska tarcza nakryta kloszem sklepienia niebieskiego. Mechanizm, który poruszał tym kloszem, ukryty był przed oczyma ludzi gdzieś zewnątrz. Mniemano powszechnie, że gdyby komuś udało się dotrzeć do granic Ziemi i wyjrzeć poza kryształową sferę, ujrzałby świat dziwów-pełen zagadkowych kręgów i oślepiającej jasności. Ciemnota oraz wrogi w tym okresie stosunek do badań naukowych spowodowały, że zaniechano doświadczeń i obserwacji astronomicznych. Taki stosunek do wiedzy doprowadził w końcu do zupełnego zaprzeczenia wartości nauki i do całkowitej niewiary w możliwości poznawcze człowieka.
kursy kadry i płace Gry - to coś co dzieciaki lubią najbardziej! Wybierz gry edukacyjne dla dzieci aby rozwijać je przez zabawę! studia podyplomowe warszawa