Astronomia

Jak wiemy z fizyki, właściwością wahadła jest to, że wprawione w ruch usiłuje zawsze zachować nadany mu na początku kierunek płaszczyzny wahań. Taką samą zresztą właściwość ma oś wirującego bąka. Oto jak rozumował francuski fizyk. Jeśli wahadło puszczone raz w ruch w obranym kierunku wskutek bezwładności zachowuje stale ten sam kierunek w przestrzeni, dopóki kierunku tego sami nie zmienimy, to w przypadku obrotu Ziemi dokoła osi nie może ono stale wahać się w jednej płaszczyźnie, lecz płaszczyzna jego wahań powinna ciągle skręcać się w prawo. Po pełnym obrocie Ziemi dokoła osi, czyli po 24 godzinach, płaszczyzna wahań powinna pokryć się z płaszczyzną kierunku nadanego wahadłu na samym początku. Po licznych udanych doświadczeniach z wahadłem o niewielkiej długości Foucault przeprowadził w roku 1851 doświadczenie demonstrowane publicznie, a obserwowane przez tysiące ludzi. Zawiesił on wewnątrz kopuły paryskiego Panteonu, tuż u jej szczytu, na drucie długości 67 metrów kulę znajdującą się blisko poziomu podłogi. Okres wahań tego wahadła wynosił 16 sekund.
Tłumacz Dygestoria prezentacje maturalne