Astronomia

Jakie z tych pomiarów wyciągnął wnioski wielki uczony? Przede wszystkim założył z góry, że odległość Słońca od Ziemi w porównaniu do rozmiarów dwóch tych ciał niebieskich jest niewspółmiernie wielka. Rozumował: Jeśli tak jest w rzeczywistości, to gdyby Ziemia była płaska, Słońce w południe owego szczególnego dnia znajdowałoby się w zenicie nad całą jej powierzchnią. Ale Ziemia jest kulą. Eratostenes nie miał co do tego żadnych wątpliwości. Kierunki pionowe dwóch punktów na półkuli nie są do siebie równoległe, nie są też równoległe kierunki pionowe dwóch miejscowości globu ziemskiego położonych na tej stronie kuli ziemskiej, która jest oświetlona promieniami słonecznymi. Zatem kiedy Słońce stoi w Syene w zenicie, promienie muszą padać w Aleksandrii pod pewnym kątem. Świadczy o tym cień. Eratostenes rozumował dalej: Jeśli znajdę stosunek długości cienia rzuconego przez pręt wewnątrz wydrążonej półkuli skafu do długości krawędzi przyrządu, to powinien on odpowiadać stosunkowi łuku południka pomiędzy Syene a Aleksandrią do długości całego południka ziemskiego. Jest to bowiem powszechnie znana zależność między dwoma okręgami kół i ich łukami o tych samych kątach środkowych.
szkolenia szczecin szybko i sprawnie tłumacz szczecin dostępny od zaraz angielski Wrocław